Jakub Ćwiek - "Kłamca" - RECENZJA

W skrócie:

Loki, adoptowany syn nordyckiego boga Odyna, wykonuje czarną robotę dla aniołów; w końcu Michał, Gabriel czy inni, pomniejsi słudzy, nie będą sobie brudzić rączek w kłopotliwych sytuacjach... są na to za czyści, a Loki, jako Pan Kłamstw, nadaje się do tego idealnie!

		Tytuł: KŁAMCA
		Autor: Jakub Ćwiek
		Ocena w liczbach:
		Fabuła:	4 - może być
		Styl:	5 - w porządku
		Świat	4 - może być
		Postacie:	3 - słabe
		Ogólna:	4 - może być
		Polecane:	TAK

Cechy:
pozytywne:	negatywne:
pomysł; lekki styl pisania autora;	brak
Inne:
książka zawiera w sobie kilka, luźno powiązanych ze sobą opowiadań z głównym bohaterem; świetnie nadaje się na dobrą ekranizację - z chęcią obejrzałabym przygody Lokiego w formie serialu czy anime;

---

Philip K. Dick - "Człowiek z Wysokiego Zamku" - RECENZJA

W skrócie:

Świat, w którym to Naziści wygrali wojnę.

		Tytuł: CZŁOWIEK Z WYSOKIEGO ZAMKU
		Autor: Philip K. Dick
		Ocena w liczbach:
		Fabuła:	2 - bardzo słaba
		Styl:	5 - w porządku
		Świat	4 - może być
		Postacie:	4 - mogą być
		Ogólna:	3 - słaba
		Polecane:	NIE

Cechy:
pozytywne:	negatywne:
pomysł;	prowadzenie kilku głównych wątków fabularnie jednocześnie, ale bardzo powierzchownie i po macoszemu; świat przedstawiony również jest bardzo słabo zarysowany - jakieś tam polityczne paplanie...  bohaterowie są papierowi, bez wyrazu;
Inne:
wiele stron lektury to rozważania natury filozoficznej; momentami po prostu wieje nudą...

Kolejny tytuł z cyklu "Znalezione w śmietniku". W sumie... po lekturze, nie dziwię się, czemu tam wylądowała, mimo pięknego wydania - w srebrnej, twardej okładce... Książka zupełnie nie przypadła mi do gustu. Czuję się bardzo rozczarowana. Gdyby nie to, że akurat była ze mną w podróży; nie miałam nic innego do roboty, to dawno już bym ją odłożyła na półkę i nie zaglądała do niej... Niby fajnie, niby ciekawy wątek - w końcu spełnił się jeden z gorszych koszmarów świata i Naziści wygrali - jednakże pomysł i słowo-klucz to nie wszystko.

W tym nowym świecie możemy obserwować życie kilku osób jednocześnie - handlarza antykami Childrana, rzemieślnika Fista i jego ex-żony Juliany, wysokopostawionego oficera nazistowskiego czy ważnych i bogatych Japończyków... Brzmi nieźle - ale autor jeżeli czegokolwiek się dotknął, to w sumie na odwal. W żadną z historii nie można się wgłębić bardziej, do bohaterów ciężko jest zapałać miłością - wydają się oni jakby wycięci z kartonu. I jeszcze te wszystkie wstawki filozoficzne, które jeszcze bardziej odciągają nas od akcji i jakiejś historii! Owszem, spodziewałam się jakiejś refleksji w tego typu powieści, jednakże... ta powieść to raczej rozprawka filozoficzna, poprzecinana jakimiś tam luźno powiązanymi ze sobą historyjkami.

Styl autora i sposób pisania jest dobry - po prostu dobry, nie można się do niczego przyczepić - to porządna, rzemieślnicza robota. Ani nie przeszkadza w odbieraniu treści, ani też nie wpływa na doznania.

Orson Scott Card - "Mówca umarłych" - RECENZJA

W skrócie:

Co może się stać, gdy ludzkość, po pokonaniu jednej rasy Obcych, spotka drugą? Czy popełni te same błędy? Może jednak coś zmieni? A może po prostu zostawi ją w spokoju?

		Tytuł: MÓWCA UMARŁYCH
		Autor: Orson Scott Card
		Ocena w liczbach:
		Fabuła:	8 - bardzo dobra
		Styl:	8 - bardzo dobry
		Świat	9 - fascynujący
		Postacie:	5 - w porządku
		Ogólna:	8 - bardzo dobra
		Polecane:	TAK

Cechy:
pozytywne:	negatywne:
spójny, ciekawy świat przedstawiony - szczególnie w kwestii Obcych; lekko i ciekawie się czyta - tajemnice tylko podsycają ciekawość czytelnika, zachęcając do dalszej lektury; dobre, klasyczne sci - fi - oprócz statków kosmicznych, walk i kolonizacji Wszechświata, są tutaj wątki filozoficzne oraz głębsze przemyślenia;	brak;
Inne:
można czytać, nie znając wcześniejszych przygód Endera; osobiście chciałabym jeszcze więcej o prosiaczkach!

Moja przygoda z "Mówcą umarłych" zaczęła się nietypowo, bowiem samą książkę znalazłam w śmietniku. Zabrałam ją ze sobą - coś tam kojarzyłam nazwisko autora, poza tym byłam niezmiernie ciekawa czy sama powieść była na tyle zła, żeby faktycznie ją wyrzucić. Muszę przyznać, że bardzo pozytywnie się zaskoczyłam - historia wciągnęła mnie niesamowicie aż do ostatniej kartki - i naprawdę, nie wiem czym zasłużył sobie tytuł na taki marny koniec...

Książka pojechała ze mną na wakacje i była wyjątkowo umiliła mi czas. Zupełnie nie wiedziałam, że jest to kontynuacja cyklu o Enderze - myślałam, że jest to całkowicie inna historia, osadzona w podobnym dla Carda kolejnym świecie sci - fi. Jednakże brak wiedzy o wcześniejszych poczynaniach bohatera nie przeszkodził mi w dobrym odbiorze treści. Co więcej, wszelkie plot twisty związane z osobą Endera były dla mnie jeszcze bardziej fascynujące!

Bardzo podobał mi się również realizm przedstawionego świata - było czuć, że tutaj wszystko żyje, a pomysły przedstawione w książce opierały się na zasadach nauki. Szczególnie moją uwagę zwróciła kwestia podróży między planetami - oparcie na nich odpowiedzi na pytanie jak uzyskać długowieczność jest po prostu świetne!

Kreacja postaci była w porządku - nie wszystkie aspekty mi się jej podobały, jednak była na tyle dobra, iż zżyłam się z nimi. Z ciekawością śledziłam ich losy.

Nie potrafię znaleźć dla niej żadnych negatywnych cech - czegoś, co irytowałoby mnie na tyle, że aż bym musiała to podkreślić. To jest po prostu dobra książka.

Gorąco polecam tą pozycję każdemu czytelnikowi sercem oddanemu fantastyce naukowej. Z pewnością się nie zawiedzie.